Teknoloji

Canlı bilimi olarak adlandırılan ve canlılarla uğraş alanı bulan bilim dalına biyoloji adı verilmektedir.Biyoloji bilimi tarih içerisinde çok çeşitli ve ilkelden modern düzeye doğru bir gelişme gösteren bilimler toplamından oluşmuştur.Çok çeşitli diyorum,sadece sistematik bile kendi içerisinde taksonomik inceleme alanları ile birçok alt dala ayrılmış;olay sadece taksonomi ile bitmemiş,farmakoloji,embriyoloji,mikrobiyoloji,genetik vb Bu bilim dalları gibi bir çok alt dala ayrılmış ve bunların inceleme alanları ilkelden modern düzeye doğru olmuştur.

Canlı bilimi olarak adlandırılan ve canlılarla uğraş alanı bulan bilim dalına biyoloji adı verilmektedir.Biyoloji bilimi tarih içerisinde çok çeşitli ve ilkelden modern düzeye doğru bir gelişme gösteren bilimler toplamından oluşmuştur.Çok çeşitli diyorum,sadece sistematik bile kendi içerisinde taksonomik inceleme alanları ile birçok alt dala ayrılmış;olay sadece taksonomi ile bitmemiş,farmakoloji,embriyoloji,mikrobiyoloji,genetik vb Bu bilim dalları gibi bir çok alt dala ayrılmış ve bunların inceleme alanları ilkelden modern düzeye doğru olmuştur. İlkelden modern düzeye olmak zorunda zatenÖyle değil mi?Bir çok aletin gelişimi 16. yy dan itibaren olmamış mıdır?Teknik cihazların olmadığı yada ilkel sayılabilecek aletlerle ne yapılabilir?Bunlar sorgulandığı zaman sorunun cevabı kendiliğinden ortaya çıkmaktadır.İlkel olduğu bilim tarihi incelendiğinde de daha belirgin bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Yukarıda belirttiğim gibi,aletlerin gelişimi ile beraber,biyoloji bilimi de daha modern manada gelişim sahası içerisine girmiştir.Peki bu aletler sadece biyoloji bilimi ile meydana getirilmiş aletler midir?Tabi ki hayırBu aletlerin geliştirilme safhası içerisinde fizik,kimya,matematik gibi bir çok bilim dalından da istifade edilmiştir.Bu duruma göre biyoloji bilimi diğer bilim dalları ile de iç içedir diyebiliriz.Aslında doğru ama bir o kadar dar kapsamlı olan bu söylemi genişletmek istiyorum;bütün bilim dalları bir biri ile iç içedir deme ihtiyacını kendi içimde hissediyorum Biyoloji biliminin alt dalları olduğunu ifade etmiştimBu alt dallardan birisi de mikrobiyoloji adı verilen bilim dalıdır.Basit bir tanımlama ile ifade edersek,mikrobiyoloji, canlı organizmalarda parazit olarak yaşayan canlıların ve bu canlılar ile konak olan canlıların birbiri ile olan etkileşimlerini inceler diyebiliriz Mikrobiyoloji,parazit olarak yaşayan ve göz ile görülen bitten pireden tutunda;bakteri,virüs gibi gözle görülemeyen parazitler üzerinde de inceleme yapmaktadır.Bu incelemeyi yaparken,sadece bu canlılar değil,bu canlıların konakçı ile yani üzerinde yaşadığı canlılar ile olan ilişkilerine de eğilmektedir.

Mikrobiyolojinin incelediği bir sınıf ise mantarlar olup,bu mantarlar genel olarak gözle görülemeyen ve canlı organizmaya zarar veren tipte mantarlardır.Mantarların gözle görülenleri genel olarak hastalık yapmamakta,ancak amanita gibi mantarların yenmesi sonucu zehirlenmeler meydana gelmektedir ki;bu duruma misetismus adı verilmektedir. Mantarlar ökaryotik canlılar olup eşeyli veya eşeysiz üreyen türleri mevcuttur.Hücre duvarları vardır.Cryptococcus neoformans gibi mantarlarda ise kapsül bulunmaktadır.Hücre duvarlarının yapısında kitin,glukan ve manan yer almaktadır. Bazı mantarlar oda ısısında küf şeklinde,insan vücudunda ise maya şeklinde çoğalmaktadır.Bu tip mantarlara dimorfik mantarlar adı verilmektedir. Mantarların neden olduğu rahatsızlıklardan bir kısmını da irdelemeden edemiyeceğim. Bunlardan ilki nezle benzeri reaksiyona neden olmalarıdır.Bazı mantarların neden olduğu bu reaksiyonlar virüslerin neden olduğu nezleden daha uzun süreli ve daha ağırdır. Bazı mantarlar deri dışı yerlerde,örneğin saç,kıllar vb yerlerde rahatsızlıklara neden olur.

Bu tip mantarlara örnek olarak Malassezia furfur (yaptığı hastalık;pityriasis versicolor),Exophiala werneckii(yaptığı hastalık;tinea nigra) verilebilinir. Bazı mantarlar deride rahatsılıklara neden olabilir.Bu tip mantarlara örnek olarak Microsporum canis(yaptığı hastalık;tinea capitis) verilebilinir. Bu tip mantarların yanı sıra iç organlarda rahatsızlık veren mantarlarda vardır.Menenjit gibi rahatsızlıklara neden olabilen bu tip mantarlar ise daha çok vücudun zayıf kaldığı durumlarda etkilidirler. Mantarlardan korunmak için bazı tedbirler mevcuttur.Vücut hatlarının kuru tutlması,ayağın koruyucu bir ayakkabı ile kapatılması ve alerjen olunan şeylerden kaçınılması söylenebilir

Mor renk kanser ile mücadele ediyor ! Morun Gücü Bilim adamları Morun Kanser ile mücadele eden renk olduğunu söylüyor Mor, kırmızı ve mavi meyve ve sebzelere renk veren bileşenler olan Anthocyaninler kanser hücrelerinin büyüme hızını önemli miktarda yavaşlatabiliyorlar. Ohio Devlet Üniversitesinde gıda bilimi yardımcı profesörü olan Monica Giusti Bu besinler bir çok bileşen içerir ve bunların neler olduğunu ve hangilerinin sağlığa en çok faydası olduğunu henüz anlamaya başlıyoruz dedi.

Giusti ve çalışma arkadaşları bazı durumlarda, anthocyanin moleküllerinin yasısındaki hafif değişimlerin bu bileşenleri daha güçlü anti kanser ajanları haline getirdiğini buldular. Bulgular bilim adamlarını meyve ve sebzelerde tam olarak hangi özelliklerin onlara kansere karşı savaşma kapasitesini verdiğini belirlemeye bir adım daha yaklaştırıyor. Laboratuar kaplarında geliştirilen insan kolon kanseri hücreleri üzerindeki çalışmalarında, araştırmacılar çeşitli ürünlerden alınan anthocyanince zengin özlerin anti  kanser etkisini test ettiler.

Bu anthocyaninleri bazı ekzotik meyvelerden ve üzüm, turp, mor tahıl, çilek, mor havuç gibi diğer bitkilerden elde ettiler. Bitkiler aşırı koyu renkleri nedeniyle seçildiler ve bundan dolayı yüksek anthocyanin içeriyorlardı. Araştırmacılar kolon kanseri hücreleri içeren kaplara farklı özler eklediler. Her bir bileşenin tam kimyasal yapısını tayin etmek için yüksek  performanslı sıvı kromatografi  kütle spektrometri olarak adlandırılan analitik bir teknik kullandılar. Anthocyanin tedavisinden sonra kalan kanser hücrelerinin sayısını belirlemek için biyolojik testler yaptılar. Araştırmacılar kanser hücresi büyümesinin azaltmak için gerekli olan anthocyanin özü miktarının bitkiler arasında yüzde 50 değiştiğini buldular. Mor tahıldan (mısır) çıkarılan öz en güçlüsü idi, büyüme hızını yarıya düşürmek için en az kullanılan öz idi (14 mikrogram/mililitre ).

Çilek özü mor tahıl kadar güçlü idi. Turp en az güçlü olandı. Giusti Laboratuar kaplarında ya da bedenin içinde olsun, anthocyanince zengin tüm meyve ve sebzeler kolon kanseri hücrelerinin büyümesini yavaşlatabiliyor dedi. Laboratuar çalışmalarına ilave olarak, o ve çalışma arkadaşları turp ve siyah havuçtan elde edilen anthocyanin pigmentlerinin herhangi bir yerdeki kanser hücrelerinin büyümesini yüzde 50-80 yavaşlattığını buldu. Ancak mor tahıl (mısır) ve çilekten alınan pigmentler sadece kanser hücrelerinin büyümesini tamamen yavaşlatmadı, ayrıca kanser hücrelerinin yüzde 20 sini öldürdü, sağlıklı hücrelerde çok az etkisi oldu. Giusti, bu bulguları tamamlamanın basit yolları olabileceğini söyledi. Sentetik boyalar yerine doğal, anthocyanin bazlı gıda renklendiricileri kullanmak mümkün. Giusti, Doğada 600 den fazla farklı anthocyanin var dedi. GI alanında anthocyaninlerin konsantrasyonunun tamamen kimyasal yapılarından etkilendiğini biliyorken, bedenin bu farklı yapıları nasıl absorbladığını ve kullandığını henüz yeni anlamaya başlıyoruz

Her gün beynimize beş duyu aracılığı ile bir yığın algı, etki,enformasyon, izlenim ve bilgi gelir. Bunlardan bazıları hatırlanır, bazıları ise unutulur gider. Unutulan verilerin bir kısmı duyulup anında unutulur, bir kısmı hazırlanılan bir sınavın başarılmasına kadar akılda tutulur, bir kısmı ise bir ömür boyu saklı kalır. Neden her veri yaşam süresince hatırlanamıyor? Şu an kendinizi dinleyip son bir ayda yaşadıklarınızı hatırlamaya çalışın. Bize enteresan gelen bilgiler, hoşlandığımız, beğendiğimiz yada aksine nefret ettiğimiz simalar, şaşırtan, kötü, can sıkıcı yahut özel anlarımız akla ilk gelen bilgilerdir. Tüm bu hatırlananların ortak özelliği verilerin duygularla boyanmasıdır. Önemli olan bizi bir şekilde çok etkilemiş olmasıdır. Sinir hücreleri olan sinapslarımız aracılığı beynimize ulaşan bilgiler elektrik akımı veya frekanssal titreşim formlarıyla tanınırlar. 10-15 saniye kadar süren impulslar daha sonra kesilir. Ulaşan impulslar beyin hücrelerini tetikler, eklenebileceği bağlantıyı araştırıp bağlantı kurar. Beyinde bilgiler puzzle’ın parçaları gibi belli bağlantılarla şifrelenir. Yeni bilgi beyinde bağlantı yapabileceği ilgili bilgiyi arar. Eğer ulaşan bilgi daha önceden yer etmiş bilgilerle bir çağrışıma giremiyor yada bir merak ve ilgi uyandırmıyorsa yararsız bilgi adıyla etiketlenip dışarı atılır. Bilmediğimiz lisanda duyduğumuz konuşmalar, telefon numaraları gibi bilgiler çok kısa süre içinde unutulur. Bir kulağımızdan girip diğer kulağımızdan çıkması misali çok kısa sürede unutulan bilgilerdir.

Beyinde indikatör görevi gören bu tarz impulslar bizde ani reaksiyonların oluşmasına neden olmaktadır. Trafik lambasının kırmızı yanması, karşıdan karşıya geçerken hızla üzerimize gelen arabanın korna çalması alıcı duyuları uyarır ve beyine impuls gönderir ve o an biyolojik bedende ani reaksiyonlar oluşturur. Hemen akabinde bizlerin hayati kararlar almasına imkan sağlar. Bu tarz algıların beynin korteksinde değerlendirilip,cevaplandırılmaları çok zaman alır ve tepki gecikir. Her türlü hareketin kortekste denetlenip, kontrolden geçmesi  şarttır. Beynin buna karşı geliştirdiği yol tüm hareketlerin beyinde önceden programlanıp, kesin şeklini alması ve giderek otomatikleşmesidir.

Düşünen beyin diye tanımlayacağımız beynin korteks tabakası beş duyu organından gelen verileri değerlendirir ve bilinçli cevaplar verir. Otomatik (motor) hareketlerde enformasyonlar kortekse uğramadan direk sinir hücrelerine iletilir. Nöronlar sinir sistemi üzerinden taşınarak kaslara iletilir ve davranış ortaya konulur.

Alışkanlık diye bilinen bu tarz davranışlar belli çalışmaların ardından kazanılan davranışlardır. Bir olay karşısında konulacak tepkinin veri datasından anında çekilip, yürürlüğe konulması, hareketlerde güveni, kesinliği ve yumuşaklığı beraberinde getirecektir. Beynin yükünü hafifletmesi yanında bir çok işin aynı anda yapılması avantajını sağlamaktadır. Trafiğin yoğun olduğu bir bölgede arabanızı sürerken, bir yandan arkadaşınız ile sohbet etmeniz öte yandan radyodan gelen melodi ile ritim tutmanız olağan bir hal almış, davranışlar zaman almaksızın kendiliğinden oluşmuştur. Bir gitarist eline gitarı aldığı zaman çalmaya başlar, elleri beyin gibi işler ve gitarın hangi perdesine basacağını düşünmez. Akışın başarısı ise, daha önceden yaptığı etütlerin ne kadar verimli bir şekilde çalıştığına bağlı olarak değişir.

Enformasyonların beyinde kalıcı bir şekilde kayıtlanması çağrışım yolu ile hafızadaki diğer enformasyonlarla birleştirilmesidir. Öğrenilen bilgilerin önceden edinilen bilgilerle bağlanması kalıcılığı sağlamaktadır. Soyut olarak anlatılan bu konunun bir yönü de hücre içersinde gerçekleşen kimyasal tepkimelerdir. Hepimizin adını sıkça duyduğu protein sentezi hafıza mekanizmasıyla yakından ilintilidir. Protein sentezi en kaba ifadesi ile DNA molekülündeki genlerin anlatım yaparak bir ürününü ortaya koymasıdır. Bu ürünler enzim, hormon gibi kompleks protein molekülleridir. Kan yolu ile gerekli bölgelere ulaştırılır.

Her hücrenin bir mikro hafızası vardır. Boyutu mikro olmasına rağmen ihtiva ettiği tüm yaşamsal bilgiler ile dev bir kütüphaneye benzetmek yanlış olmaz. Nesilden nesile aktarılan bu minik ama dev arşiv DNA molekülüdür. DNA molekülü ikili sarmal yapıya sahip ve başlıca dört kimyasal maddeden oluşur. (A-adenin,G-guanin,S-sitozin,T-timin) Bu dört harf üçerli kombinasyonlarla bir araya gelerek genetik kodonları meydana getirirler, bir diğer ifade ile genetik şifreyi oluştururlar.

Beyne gelen ilk uyarının gelmesi ve beyinde bağlantı araması olayını hücresel birimde incelersek beyin hücrelerindeki DNA molekülündeki genlerin, hızla taranması (search) anlamına gelmektedir. Bir anlamda internette kelime ile search yapma işlemi gibidir. Bir bulguya rastlanırsa size bunların adresleri öncelik sırasına göre sunulur. Beyin hücrelerinde de bu türden sonuçlar alınır ve çağrışımı en yoğun olan gen , impulslar ile uyarılır. Yapılan araştırmalarda sanılanın aksine, protein sentezi yapılacak DNA molekülünün ikili sarmal yapısının lokal bağların çözülüp, mRNA sentezi yaptığını göstermiştir. Bir fotoğrafın negatifi gibi DNA’daki mevcut genin negatif şablonu RNA molekülü olarak hazırlanır. Bu hazırlanma işlemine giriş ve hazırlık evresi ile enformasyon kısa süreli hafızaya geçmiş olur. İşlemin sonucunda oluşan RNA (Buna m-RNA adı verilir m=messager-mesaj) hücrenin çekirdek bölgesinden ayrılmak üzere harekete geçer. Bu hareketin start verildiği anda, bilgi, kısa süreli hafızadan uzun süreli hafızaya yönlenmiş olur. mRNA’ların protein sentezi merkezleri olan ribozomlara erişebilmeleri 20 dakikalık süre içinde gerçekleşmektedir. Bu süre zarfında şok edici bir olayın yaşaması sonucu güçlü bir impuls beyine varırsa, protein sentezi bu noktada kesintiye uğratılmış olur. Bunun sonucunda mRNA molekülü mevcut bilgisini protein molekülüne dönüştürmeden bozunuma uğrar.20 dakika içinde hatırlanan izler bir daha hiç hatırlanmamak üzere silinip gider. Trafik kazası geçiren bir insanın kaza anını şok geçirip o anı hatırlayamaması bu sebepledir.

Proteinlerin en küçük alt birimi olan amino asitlerin çeşitli sayı ve sıralarda yan yana gelip bir zincir oluşturması, protein moleküllerini yaratmaktadır. Protein sentezinde kullanılan insanlardaki aminoasit çeşidi 20dir. Alfabedeki harfler gibi aminoasitlerinde yan yana gelmeleri binlerce çeşit protein moleküllerini oluşturur. Algılanan impulsların uzun süreli hafızaya dönüştürülmesi enformasyonların protein moleküllerine dönüştürülmesi ile mümkündür. Enerji formunda olan bilgiler hafıza molekülleri adını verdiğimiz proteinlere dönüştürülür. Bu işlem ribozomlarda gerçekleştirilir. mRNA da üçlü genetik şifreye karşılık gelen aminoasitler ribozomda birbirlerine peptid bağları ile bağlanması sonucunda protein molekülleri oluşturulur.

Hatırlama anında, hücrenin uyarılması sonucu protein şeklinde saklanan bu enformasyonlar tekrar hafızaya çağrılır.

Uzun zamandan beri moleküler biyoloji uzmanları beyin hücreleri içinde yaşamın tüm izlerinin,algı ve anılarının, hatta önemsiz gibi görünen en ufak ayrıntı ve zayıf izlerin dahi tümüyle saklandığını ileri sürmektedirler. DNA bileşimlerinin üzerinde yer alan moleküller kendilerini ilgilendiren bir uyarı aldıklarında ,bulundukları yerden çözümleyerek, enzimler aracılığı ile yeni bir satır oluşturmaya gider yani yeni bir nükleotid sıralama içine girerler. Bu yönde değişim ile (mutasyon) bilgiler DNA üzerine yazılır Böylece nesiller boyu, bilgilerin aktarımı sağlanabilir.

Uzun süreli hafızaya işlenmiş bilgilerin istenildiği zaman hatırlanılmasını engelleyen baskılar mevcuttur. Sinapslar arası bağlantı bölgelerinde iletişimi sağlayan transmitterler mevcuttur. Uyarı sonucu bu maddenin bloke olması neticesinde beyinden bilgiler alınamadığı için bilindik bir şeyin hatırlanamaması sorunu ile karşılaşırız. Hipnoz sırasında baskılayıcı etkenlerin tümü ortadan  kalkar.

Yaşanmayan ve tanınmayan , yalnızca okunan yada duyulan bir bilgiyi öğrenmek daha güçtür. Gerçekten yaşanılan bir anın, duyu organları ile algılanması, bilgiyi içsel yaşantıya dönüştürür. Kısaca enformasyonlar ne kadar çok kanaldan beyne ulaşırsa o derece kolay hatırlanır, güç unutulur.

İnsan ve sığır hücrelerinden oluşturulan embriyoların üç gün kadar yaşatılabildiği ve çeşitli hastalıkların tedavisi için yapılan tıbbi araştırmalar çerçevesinde geliştirildikleri açıklandı. Benzer uygulamaların yaygınlaştırılmasına olanak sağlayan ve daha Avam Kamarası’na getirilmeden sert tartışmalara neden olan ilgili yasadan önce elde edilen embriyoların mikroskop altında aynı dönemdeki herhangi bir insan embriyosuna benzediği bildirildi. Katolik Kilisesinin itiraz ettiği ve İngiltere kabinesindeki Katolik bakanların istifasına bile yol açabileceği belirtilen uygulamayı destekleyen tıp çevreleri ise hastalıkların anlaşılabilmesi ve tedavi edilebilmesi için bu tür araştırmalara mutlaka izin verilmesi gerektiğini kaydetti. Söz konusu çevreler, uygulamanın Parkinson ve Alzheimer gibi hastalıklara yeni tedavi yöntemleri bulunmasına yardımcı olabileceğine de dikkat çekti. Embriyoların insan cildinden alınan DNA’ların sığır yumurtalarına enjekte edilmesiyle elde edildiğini belirten bilim adamları, araştırmalarda sığır yumurtalarının kullanılmasının nedeninin, bağışçılardan alınan insan yumurtalarının “kıt” ve “değerli” olmasından kaynaklandığını ifade etti. İngiltere’de çıkartılması düşünülen yasaya göre, insan-hayvan melezi embriyolar sadece araştırma amacıyla geliştirilebilecek ve bu embriyoların 14 günün ötesine geçmesine asla izin verilmeyecek. Bilim adamları, bu embriyolardan vücudun temelini oluşturan kök hücreleri almak ve bunlar üzerinde sebebi bilinmeyen ve tedavisi bulunmayan hastalıklar konusunda araştırma yapmak istiyor. Newcastle Üniversitesi’nin insan-hayvan melezi embriyoların geliştirilmesine olanak tanıyan yasanın Avam Kamarası’nda görüşülmesi ve oylanmasından önce yaptığı bu deneyin Üremesi Sağlığı ve Embriyoloji İdaresinin özel izniyle yapıldığı açıklandı.

Dünyanın en önemli araştırma enstitülerinden MIT’den yapılan açıklamada, bilim adamları, ilaç taşıyan nano partikülleri kanserli hücrelere ulaştırabildi. Buna göre, araştırmacılar, damardan enjekte edilebilen ve kan içerisinde yol alarak tümörlü bölgelere ulaşabilen çok amaçlı nano partiküller geliştirdi. Söz konusu süper manyetik partiküller, üzerlerine uygulanan elektro manyetik alan sayesinde, beraberinde taşıdıkları iyileştirici ilacı hastalıklı alana bırakıyor. Tanecikleri düşük frekanslı elektromanyetik alana maruz bırakmak, taneciklerin ısı yaymasına neden oluyor ve bu ısı da nano parçalar ile taşıdığı ilaç arasındaki bağı eriterek ilacı ortaya çıkarıyor. Söz konusu manyetik dalgalar, radyo dalgaları gibi 350 ve 400 kilohertz arasında gönderiliyor ve vücuda zarar vermeden, vücudun içinden geçiyor ve sadece nano partikülleri ısıtıyor. Söz konusu parçalar, kanserli hücreleri manyetik rezonans cihazları ile daha rahat görünür hale de getiriyor.

Tokyo (AA)- Japon araştırmacılar, farelerde sirozu tedavi etmeyi başardı.Sapporo Tıp Fakültesi uzmanları, tedavide kolajen (bağ dokusu liflerinin ana yapısını oluşturan protein) üretimini engelleyen genetik bir ürün kullandı.

Kolajenin fazla salgılanması, karaciğer hücrelerinde fibroza yol açıyor.Amerikan “Nature Biotechnology” dergisinin internet sitesindeki makaleye göre, siroza yakalanan 60 fare 40 gün içinde ölürken, her hafta ilaç zerk edilen 12 fare hayatta kalmayı başardı ve bu hayvanların karaciğeri, beş hafta sonunda neredeyse tamamen normal hale geldi.

Araştırma ekibinin başkanı Prof.Yoşiro Niitsu, özel şirketlerin desteğiyle klinik çalışmaları sürdürmek istediklerini ve yeni tedavi yöntemini beş yıla kadar hayata geçirmeyi tasarladıklarını belirtti.

Teksas Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, büyükbaş hayvanların bağırsaklarında yaşayan ve sütüne de geçebilen “E.Coli” bakterisinden, hidrojen elde ettiler.

TÜBİTAK tarafından yayımlanan “Bilim ve Teknik” dergisinin Şubat sayısında ABD’deki Teksas Üniversitesi Kimya Bölümü’nün yürüttüğü bir araştırmaya yer verildi.Araştırmada, büyükbaş hayvanların bağırsaklarında yaşayan ve sütüne de geçebilen “E.Coli” adlı bakterinin genetik kodları değiştirilerek, hidrojen üretildi.

Çalışmada, DNA’sındaki 6 gen silinerek hidrojen üretmesi sağlanan “E.Coli” bakterisine şeker verildi. Böylece bakterinin doğal olarak ürettiği glikoz sırasında açığa çıkan hidrojen miktarı da arttırıldı. Bakteriden normal koşullarda üretilenden 140 kat daha fazla hidrojen elde edildi.

Araştırmacılar, diğer hidrojen üretim yöntemlerinin maliyetiyle kıyaslandığında bakteriye verilen şekerin maliyetinin düşük olduğunu, dolayısıyla bu yöntemle elde edilen hidrojenin çok ucuza elde edildiğini belirttiler.

Gelecekte evlerde kurulacak bir tonluk tanklarda, bu yöntemle hidrojen üretimi yapılabileceğini öngören araştırmacılar, evin tüm enerji ihtiyacını bu tankın karşılayabileceğini ifade ettiler.

Tankın içerisinden hidrojeni çekmenin kolay olduğunu, ancak bir evin günlük enerji tüketimi için 80 kilogram bakteri gerektiğini kaydeden araştırmacılar, bu miktarı 8 kilograma düşürmeyi hedeflediklerini vurguladılar.

Cinsiyet bozukluğuna yol açan kimyasalların, erkek kuşların, dişi kuşlar gibi şakımasına yol açtığı saptandı.İngiltere’de yapılan bir araştırma, kuşların cinsiyet özelliklerinin, belirli kimyasallar tarafından bozulabildiğini ortaya koydu.

Cardiff Üniversitesi’nde yürütülen araştırmada, bilim adamları, kadınlık hormonu olan östrojenin besin zincirine etkisi olduğunu ve vahşi kuşların davranışlarında farklılıkları yol açtığını kanıtladı.

Bilim adamları, insan atıklarındaki östrojenin, kanalizasyonlarda yem arayan sığırcıklar üzerindeki etkisini inceledi.

Araştırmaya göre, östrojene maruz kalan erkek sığırcıkların beyinlerindeki ‘yüksek ses merkezi’ büyüyor. Erkek sığırcıklar, tıpkı dişileri gibi, daha fazla ve daha karmaşık şarkılar şakıyorlar.

Sığırcıkların şakıması, çiftleşme ritüellerinin de bir parçası. Araştırma sürpriz bir şekilde dişi sığırcıkların, hormonlar yüzünden ‘efemineleşmiş’ erkek sığırcıkları daha fazla tercih ettiğini de gösterdi.

Araştırma, östrojenin kuşların üremesi üzerindeki etkisini kapsamıyor; ancak daha önce de doğum kontrol haplarıyla alınan sentetik östrojen kanalizasyona karıştığında, balıklarda cinsiyet değişikliğine neden olduğu ve erkeklerinin de ürediği ispatlanmıştı.

Kanalizasyon yoluyla östrojen etkisine sahip deterjanlar, böcek ilaçları, metaller ve kozmetikler, doğaya karışıyor.

Herkesin bir fobisi vardır. Bazılarımız da iğne olmanın acısına katlanamazlar. Fakat en azından bu sorun çözüme gidiyor…

İrlanda’da bulunan Tyndall Institude araştırma enstitüsü, sıralı mikro-iğneler tasarlayarak daha ucuz ve etkili olan bantlardan oluşan bir teknik ortaya çıkardı. Mikro-iğneler de deriyi delmesine rağmen normal bir iğnenin gittiği kadar derine gitmediği için sinirlere dokunmuyor ve bu sayede acı hissi de ortadan kalkmış oluyor.

Bazı büyük ilaç firmaları mikro-iğneli bantlar yapıyorlar. Fakat iğneler metal olduğu için çok daha pahalıya çıkıyor. Fakat Tyndall Institude’de tasarlanan mikro-iğneler silikondan yapılmış.

Eski ve yeni. Yanda görülen fotoğrafta eski iğnenin ucuyla yeni olanın farkını görebiliyorsunuz. Microiğnelerin yüksekliği ancak 280 mikron (bir mikron metrenin milyonda biri ediyor) kadar…

Kullanımına gelince birkaç ihtimal sunulmuş. Birincisinde hasta önce mikro-iğnelerden oluşan bantı kola yapıştırıp orada delikler oluşmasını sağlayacak ve sonrasında bu deliklerden ilacın gitmesini sağlayacak ikinci bir ilaçlı bant yapıştıracak. İkincisinde ise mikro-iğneli bant kendi üstünde ilaç barındıracak dolayısıyla delikler oluştuğu anda ilaç yavaşça emilecek.

Peki, bu gerçekten işe yarar mı? İşte kanıtı… Yanda gördüğünüz derinin mikrografik bir resmi. Mikro-iğne tarafından delinmiş derideki yeşil alanlar normal deriyi gösteriyor. Sarı alanlar ise ilacın ilerlemesini gösteriyor.